Sardinha of Carapau?

Plaatje van zowel de sardine met 1 rugvin en blauw-groene rug en de carapau of horsmakreel met 2 stekelige rugvinnen en zilveren rug.

De Portugezen eten beduidend meer vis dan wij Nederlanders. Er zijn niet zo heel veel supermarkten in Nederland met een mooie visafdeling terwijl hier in Portugal in vrijwel elke supermarkt wel verse vis te koop is. Naast viswinkels heeft ook praktisch ieder zichzelf respecterende stad of dorp een lokale vismarkt. In deze marmeren vispaleizen vind je diverse kooplui die hun waren op ijs hebben uitgestald.

Sardinhas en carapaus zijn hier in Portugal populaire vissen. Ze zijn ongeveer even groot, lijken tamelijk veel op elkaar, liggen vaak naast elkaar op het ijs, maar de smaak is totaal verschillend. Hoe kun je ze uit elkaar houden? Hoe weet je wat je koopt en wat je ermee kunt doen?

Sardinas – sardines
Het nationale visje van Portugal, zeker als je naar de Algarve kijkt. Miljoenen visjes worden hier jaarlijks op de houtskoolgrill gelegd en verorberd. Maar ook in de rest van het land is het een geliefde vis. Op 13 juni, de dag van São Antonio – de beschermheilige van Lissabon – worden er overal in de stad en zelfs in het hele land sardientjes gegrild. Het best serveer je de gegrilde sardine op een snee brood. Je eet de vis met je vingers en bewaart het brood voor de volgende sardine. Als je bijna genoeg hebt gegeten eet je de boterham, die zich inmiddels heeft volgezogen met het vet van de vis, lekker op.

Uiterlijk
Sardine is familie van de haring. Een centimeter of vijfentwintig lang. De vis heeft maar één rugvin en één zogenaamde aarsvin (aan de onderzijde van de vis). Kenmerkend voor de vis is de kleur van de schubben op de rug. Deze hebben een soort blauw/groene weerschijn die heel kenmerkend is voor de sardine.

Smaak en gerechten
De smaak van de sardine is behoorlijk uitgesproken. Je zult hem niet gemakkelijk verwisselen met een andere vis. Als er ergens sardine wordt gegrild herken je de geur ervan direct.

Verse sardines worden vaak gegrild (sardinhas assada), maar soms ook gefrituurd of in olie gebakken (sardinhas fritas). In het laatste geval worden ze vaak geserveerd met tomatenrijst.

Een enkel keertje zie je op de kaart bij het gerecht van de dag ‘Petinga fritas’ staan. Dit zijn ondermaatse sardines, hele kleintjes dus, gefrituurd en geserveerd met een schijfje citroen. Je zou het kunnen zien als een soort Portugese tapas; je pakt ze bij de staart en eet ze helemaal op. HEERLIJK!

Carapaus – horsmakreel
Nipt op de tweede plaats van populaire Portugese vis is de horsmakreel. In Nederland en België niet echt populair. Horsmakreel, van het Engelse horse mackerel, heeft ook wel Nederlandse (streek) benamingen als marsbanker, poer, stekvis of Engelse makreel. Hoe dan ook, je zult hem in Nederland moeten zoeken. Hij lijkt zijn naam te danken aan het feit dat hij altijd in de buurt van scholen makreel zwemt en zodoende vaak als bijvangst boven water wordt gehaald.

Uiterlijk
Deze vis is er een uit de familie van de baarsachtigen. Jawel, verre familie van zowel de stekelbaars als de zeebaars. Hij is ongeveer net zo groot als de sardine maar heeft de kenmerkende stekels op de rug. Twee rugvinnen en één aarsvin met allemaal stekels. De verse horsmakreel heeft zilveren schubben.

Smaak en gerechten
De horsmakreel is veel milder van smaak dan de sardine. Minder uitgesproken maar zeker zeer smakelijk. Het is net als de sardine een vette vis en dus rijk aan omega-3, maar door de milde smaak zul je de horsmakreel niet snel ‘tegen-eten’.

Net als de sardine vind je de horsmakreel op de menukaart gegrild (carapaus assados of carapaus grelhados) en gefrituurd of in olie gebakken (carapau fritos). Bijzonder smakelijk is de variant waarbij een Molho à Espagnola wordt geserveerd. Dit is een lichtzure saus van olie en azijn met fijngehakte knoflook, ui en specerijen.

De kleine variant heet op de menukaart ‘Jaquinzinhos’. De echte, die van vroeger, waren niet groter dan een vinger en werden toen ook wel ‘carapaus do gato’ (vis voor de kat) genoemd. Tegenwoordig mag deze ondermaatse vis niet meer worden verhandeld en dus zijn de Jaquinzinhos van de menukaart ongeveer een centimeter of 10 groot. Net als de petingas worden ze gefrituurd en met een schijfje citroen geserveerd. Je hoeft voor de graatjes niet bang te zijn, die zijn zo zacht dat je ze kunt eten.

Bewaar deze pin op Pinterest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.